علي خطيبي جوان دماوندي كه در دانشگاه سلطنتي سوئد درس مي خواند

همه شهروندان بايد در توسعه شهر سهيم باشند

سوئد ، استکهلم ، دانشگاه سلطنتی KTH، این آدرس جایی است که علی خطیبی الان در آن درس می خواند.مدتی است که این جوان موفق و تلاشگر دماوندی آنسوی مرزهای کشور عزیزمان ایران است.

قبل از آنکه  ایران را ترک کند با او گفتگو کردیم از ایران و سوئد هر دو گفتیم و شنیدیم  خیلی هم از دماوند صحبت کردیم.مثل خیلی های دیگر او هم گفت که دماوند قابلیت های بسیاری دارد ولی از این عوامل خوب استفاده نشده است.

خطیبی اکنون مشغول تحصیل در فوق لیسانس رشته نانوتکنولوژی است.او یکی از مهمترین عوامل رشد را تغییر زاویه دیدوگسترش دیدگاههای مردمی در بحث توسعه می داند.خودش هم بسیار وسیع می نگرد، از ایده ها و حرفهایش این برمی آید.این مصاحبه اینقدر از این موارد و نکات خواندنی دارد که او مطرح کرده است مطمئن شویم تاآخرین کلامش را هم دقیق می خوانیم:

الان همه یک کمی از تو می دانند یک خورده بیشتر از خودت بگو؟ از تحصیلات شروع کن .چرا رفتی متالوژی؟

ببین یک نکته جالب دردرس خواندن من هست.من در هر مقطعی یکبار دچار تغییر شده ام.راهنمایی که بودم سال اول جیلارد بودم بعد آمدم دماوند.دبیرستان هم اول باهنر بودم و بعد به دبیرستان امام آمدم.دانشگاه هم سال اول فیزیک خواندم ولی بعد تغییر رشته دادم و رفتم متالوژی ، در ارشد هم یکسال گرایش خوردگی متالوژی خواندم بعد انصراف دادم و حالا پناه بر خدا دارم می روم سوئد.

سوئد چه دانشگاهی هستی و چه رشته ای می خوانی؟

دانشگاه سلطنتی استکهلمKTHدر رشته نانوتکنوژی و نانومتریال می خوانم اشتباه نکنی ها این یک رشته است.در فارسی می شود نانوفناوری و نانومواد.

چرا دانشگاه به متالوژی تغییر رشته دادی؟

از اول قصد نداشتم فیزیک بخوانم کد 1865 قبول شدم .آن سال سهمیه منطقه 2 و 3 با هم یکی شده بودو ما درست  نمی دانستیم.اگر این رشته را قبول نمی شدم باید می رفتم مهندسی صنایع صنعتی اصفهان و معلوم نبود دیگه چی می شد.بعد که آمدم علم و صنعت از رشته مواد شناخت نداشتم ولی وقتی رفتم خوشم آمد و دیدم رشته مواد متالوژی رشته به دردبخوری است.

چطور شد تصمیم گرفتی به خارج از کشور بروی؟ از قبل تصمیم داشتی؟

دقیقا برنامه ای نداشتم ولی بالاخره از همه جهتی دوست داشتم تجربه بکنم.دوستهایی داشتم که از اول برنامه داشتند 4 تا دوست صمیمی داشتم که هر 4 تایشان رفته اند و فقط من مانده بودم.2 تای آنها فرانسه و 2 تای دیگر هم برای ادامه تحصیل سوئد هستند.

کارگرفتن پذیرش از یک دانشگاه خارجی کار سختی است؟

من فکر می کردم پروسه سختی است.اول که وارد شدم سخت نبود ولی این اواخر که برای سربازی و اینها مشکل پیش آمد دیدم که نه واقعا  سختی های خودش را دارد.

وضعیت دانشجوهای ایرانی در خارج از کشور را چطور می بینی؟ ارزیابی خارجی ها از آنها چیست؟

من دقیقا نمی دانم ارزیابی آنها از دانشجوهای ایرانی چیست ولی در یک کنفرانس که بعضی از خارجیها آمده بودند دانشگاه ما می گفتند از دانشجوهای ایرانی راضی هستند.راستش ایرانیها یک خاصیت جالبی دارند؛ اگر پایش بیفتد خیلی جدی هستند، کمتر دانشجویی بوده که آنجا موفق نبوده البته اگر بخواهد درس بخواند.دانشجوهای ایرانی آنجا موفق بوده اند.

حالا می خواهیم برگردیم به دماوند، به همان شهر دبیرستان امام و جیلارد و... چقدر دوستش داری؟

هر کسی نسبت به وطنش میلی دارد این عاطفی است غیر از این خیلی از عوامل دیگر هم هست که دماوند را دوست داشته باشیم.ما اینجا دوست و آشنا داریم، اینجا بزرگ شدیم.آب و هوای بسیار خوبی داریم.

همه درمورد دماوند همین آّب و هوا را می گویند؟

آب و هوا می تواند خیلی باعث پیشرفت یک منطقه  بشود.اگر مدیریت درستی بشود.این آب و هوا می تواند یک منطقه توریستی برای کل مردم تهران بسازد.چشمه اعلاء را جدیدا رفتم و دیدم دارد قشنگ می شود و امکانات دارد به آنجا می رود.همین آّب و هوای باعث رشد جشمه اعلاء و مشاء شده است.این مسائل بخواهی نخواهی در اوضاع اینجا تاثیر می گذارد.مهمترین عاملی که باعث رشد منطقه می شود آب و هوایش و ظرفیت های آبی و هوایی اش است.نمونه اش آب معدنی؛ درمسابقات جام جهانی وقتی تبلیغ آّب معدنی را نشان می داد من به دوستانم فخر می فروختم.

چطور می شود از آب و هوا برای پیشرفت استفاده کنیم؟ آب و هوا به تنهایی جواب می دهد؟ نمونه جهانی  این مورد را هم داریم؟

در تجارت جهانی که حالا ما داریم واردش می شویم به مزیت نسبی توجه می شود چیزی را که داریم باید عرضه کنیم دماند هم همینگونه است حالا این مزیت ها در دماوند چیست دقیقا نمی دانم شاید صنعت پلاستیک سازی .ولی ما باید در استان تهران بگوییم در سهم اقتصاد کشور این مال من است در کشاورزی ، صنعت یا هر چیز دیگر.هر چیزی را هم ما باید با شرایط اقلیمی بسنجیم و روی چیزی سرمایه گذاری کنیم که منطقه پتانسیل  اش را دارد.دماوند پتانسیل های زیادی دارد اما یکی از مهمترین آنها وضعیت آب و هواست اولویت آن است که به این مزیت برسیم.

آب و هوا وقتی امکاناتی در کنارش نیست به تنهایی کارساز نمی شود؟

ما باید پول را از یک راهی دربیاوریم، از یک راهی بواسطه آب و هوا و سرمایه گذاری های ابتدایی درآمد کسب کنیم و در راهی درست خرج کنیم وامکانات راگسترش دهیم.مثلا ترکیه، واقعا چی دارد؟ از آلمان و خیلی کشورهای اروپایی که خودشان مکانهای تفریحی فراوان دارند می آیند ترکیه.وقتی پنج شنبه و جمعه دماوند اینقدر قابلیت دارد که اینهمه جمعیت را در خودش جمع کند باید بتوانیم استفاده کنیم.

از جنبه های دیگر ، جنبه های اجتماعی، فرهنگی، نیروی انسانی و آموزشی دماوند چه نکاتی در نظر تو اهمیت دارد؟

ما باید دیدمان را بازکنیم. اگر دانشگاهها نباشد در توسعه مشکل پیدا می کنیم.همین دانشگاه دماوند به خط مینی بوس رانی رونقی داده است.دانشگاه جدای از ارتقاء سطح اقتصادی سطح فکری را هم رشد می دهد.

وضعیت نیروی انسانی دماوند چطور است؟ یادت باشد خودت هم جزءاش هستی؟ یا یک جوان دماوندی که فعلا در ونزوئلا صحبت می کردیم می گفت مهمترین مزیت دماوند نیروی انسانی اش است.

وقتی بستر استفاده نیست وقتی جوان شغل ندارد فقط به دنبال گذراندن وقت است حتی اگر دانشگاه هم برود هدف ندارد و وقتش تلف می شود.در دنیا کالج هست و دانشگاه.این را در رشته های فنی می گویم.در کالج مثل که فنی و حرفه ای ماست تکنسین تحویل می دهد که می داند با دستگاه چکار کند و اگر عیب داشت رفع کند.دانشگاه محل --- است کسی که می خواهد تحقیق کند، عمرش را صرف علم و دانش کند می رود دانشگاه.نمی رود دانشگاه که دوست پیدا کند ، سربازی نرود، به خاطر چشم و هم چشمی و اینها، به این دلیل می رود دانشگاه که درس را دوست  دارد حالا ایران را ببین.

فضای آموزشی دماوند مصداقی از کشور است در حالیکه در استان تهران هستیم که قاعدتا باید سطحش بالاتر باشد؟

اگر بخواهیم خودمان را با تهران قیاس کنیم باید بگویم همه کشور نسبت به تهران در سطح پایین تری قرار دارند.

خب فاصله ما با تهران خیلی کم است...

اتفاقا همین فاصله کم باعث این قضایا شده است.من فکر می کنم فاصله ما اینقدر کم است که یک مسوول فکر می کند دماوند هم به اندازه تهران رشد می کند و به خاطر همین توجه نمی کنند.البته دماوند نسبت به سالهای پیش رشد پیدا کرده است.یخ زدگی شدید خیابانها دیگر نیست توجه می شود و نمی گذارند برای مردم زیاد مشکل پیش بیاید سریع نمک می ریزند و امثال اینها فراوان .همین گازرسانی چقدر باعث تحول شد.

مهمترین مشکل دماوند چیست؟

مهمترین مسئله مدیریت است.مدیریت خیلی کم است.نمی خواهم قضاوت کنم ولی بگذارد و طرف یک قضیه را نشان بدهم اول مدیریت عالی و دوم مدیریت بد.اینهادر کوتاه مدت تفاوت چندانی ندارند.در دماوند مدام این مسوولان عوض می شوند وقتی شهردار عوض می شود سیاستهای شهرداری عوض می شود.چون متاسفانه در ایران فردی کار می کنیم همه چیزی می ریزد به هم.فردی که می آید نمی تواند آن چیزی را که در ذهن دارد و آن ایده هایش را اجرا کند و اجازه بروز پیدا نمی کند باید صبر کرد تا دید چه میکند.

چه عاملهایی برای رشد گردشگری در دماوند اهمیت دارد؟ چکار باید کرد؟

باید سطح فکرها را باز کرد .برخورد ما با دیگران خیلی مهم است.برای مناطق گردشگری و توریستی مان از افراد آموزش دیده استفاده کنیم که تندخویی نکند و دعوا درست نکند.عامل مهم دیگر جذب سرمایه های آدمهایی است که می آیند اینجا، اینطور نباشد که یک نفر فقط بیاید اینجا و یک ویلایی بسازد و تمام.نمی دانم چطوری ولی باید به نحوی آنها را بکشانیم و یک امتیازهایی از آنها بگیریم یا حداقل عوارضی ازشان بگیریم تا بتوانیم امکانات را بیشتر و بهتر کنیم.می توانیم این خصوصیات را به پول تبدیل کنیم و همان پولب را در راه توسعه آنجا خرج کنیم و برای خودشان و توسعه امکانات خرج کنیم.

ایده بسیار خوبی بود دیر از این ایده ها نداری؟ ما بخشی را در سایت شهرداری قرار داده ایم تا هرکسی هر ایده و نظری دارد برای توسعه شهر از طریق میل های سایت و یا بخش نظرات و پیشنهادات و انتقادات به ما منتقل کند؟

این خیلی عالی است من فکر می کنم اگر هر کسی ایده ها را یادداشت کند و بعد ارائه کند به جایی در شهر بسیار عالی است همه شهروندها هر طرحی دارند ارائه کنندو در توسعه شهر سهیم باشد و خودشان را سهیم بدانند.یک چیزی به ذهنم آمد.

چه چیزی ؟ یک ایده است؟

یک انتقاد که به درد توسعه شهر می خورد.من دیدم که در اسم گذاری کوچه ها و خیابانها در دماوند در نوشته های انگلیسی تابلوها اصلا دقت نشده است و غلط های بد و فاحشی دارد.یکی از مهمترین هایش همین ایستگاه مینی بوس  که نوشته station tehran این غلط است بالاخره یک خارجی گذرش می افتد من در که   دماوند خارجی زیاد دیده ام.در حالت عادی آدم توجه نمی  کند ولی وقتی نقصانی وارد می شود آدم می فهمد.حالت عادی اش چقدر مهم بوده و من نمی دانستم.خب باید می نوشتند the station of tehran یا tehran station یا حتی بهتر minibus station ادم افسوس می خورد چرا یک نفر نبوده موقعی که این را  می نوشتند تصحیح کند.

فکر می کنی اگر بروی و برگردی دماوند چطور می شود؟

ایران دارد رشد می کند دماوند را هم می گیرد این آزاد راه در دماوند کلی تغییر ایجاد می کند.